احزاب سیاسی ازبکستان  

                                                                                      

1- شکل گیری و تحولات احزاب سیاسی ازبکستان:

 جلات خان زاهد فیاض

درمیان جماهیر آسیای مرکزی ازبکستان کشوریست که درمقاطع مختلف زمانی از مقام ویژه برخورداربوده است. دردوران حیات اتحاد شوروی این کشوريكي از مراکزعمده دیپلوماتیک شوروی بشمار میرفت ودرعین زمان حدت و شدت سانسورفعالیت های سیاسی ومذهبی بیشتر ازدیگر جماهیردرینجا قابل لمس بوده.

    به هرترتیب سیر تحولات در اتحاد جماهیر شوروی و شکست کودتای 1991 و بدنبال آن سقوط حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی، این فرصت را به رهبران ازبکستان داد که در اول سپتمبر 1991، ازبکستان را به عنوان کشوری مستقل معرفی کنند.وهمچنان در 4 سپتمبر 1991، حزب کمونیست جمهوری ازبکستان منحل و حزب دموکرات خلق ازبکستان جایگزین آن شد. درپی آن قانون اساسی این کشوردرسال   تصویب شد.براساس همین قانون تا حدی آزادی احزاب برسمیت شناخته شد.

  علی‏رغم تمهیداتی که در قانون‏اساسی ازبکستان برای حضور دیگر احزاب پیشبینی شده،احزاب سیاسی ودیگرگروهای سیاسی- مذهبی ازآزادی  سیاسی بهره مند نیستند.به عنوان مثال( درنخستین سالهای استقلال ازبکستان حزب بیرلیک از ادامه فعالیت باز داشته شد.این فشارها تا اواسط سال 1993 ادامه یافت  به طوريکه تمام روزنامه‏ها، مجلات و هفته‏نامه‏ها تحت نظارت کمیته محلی قرارگرفت ‏، گذشته ازین در اکتبر همین سال حزب ایرک هم به عنوان یک حزب سیاسی، ممنوع و جلوی فعالیت‏های آن گرفته شد.

باوجود قول‏های که کریم‏اف در مورد آزادی احزاب برای شرکت در انتخابات پارلمانی سال 1994 داده بود تنها حزب خلق دموکرات ازبکستان ودیگر احزاب وابسته به دولت همچون حزب سرزمین پدری در این انتخابات شرکت نمایند که در نهایت حزب خلق دموکرات 69 کرسی، حزب سرزمین پدری 14 کرسی و 167 کرسی باقی‏مانده از 250 کرسی را احزاب سیاسی محلی طرفدار حزب خلق دموکرات کسب نمودند.

درپی اظهارات کریم اف  درجنوری 1995، مبنی بر اینکه دولت آمادگی پذیرش عقاید دیگر در مجلس را دارد، بلافاصله حزب سیاسی جدید به نام"حزب سوسیال دموکرات‏عدالت"  تاسیس شد. ودر ماه جون، دو تشکیلات سیاسی جدید به نام "حزب دموکراتیک احیاگران ملی" و"نهضت خلق متحد"  که طرفدار دولت بودند به ثبت رسیدند. )) (1)

طوریکه قبلا متذکرشدیم شدت عمل توتالیتاریست های کمونیست شوروی وبقایای آن درین کشور بیشتربود درنتیجه این عمل علاوه براحزاب سیاسی معتدل، موجب ظهورگروهای تند سیاسی- مذهبی شد که بعدها مرزمخالفت میان دولت وچنین گروها نهایت فراگیرشد.روی این ملحوظ ((در سال 1996، اسلام کریم‏اف به موجب کاهش مخالفت‏ها با حزب خلق دموکرات ازبکستان، پیشنهادی به مجلس عالی داد تا احزابی که بر مبنای ایدئولوژی مذهبی یا قومی فعالیت می‏نمایند متوقف شوند و همه احزاب ملزم شوند که حداقل دارای پنج هزار عضو از هشت منطقه(ایالت) ازبکستان باشند.همچنین به احزاب، اجازه انتشار روزنامه و شرکت در انتخابات محلی و عمومی کشور اعطا شد

در ماه مه 1991، قانون جدیدی در مجلس بر علیه مذهب که هرگونه فعالیت سازمان‏ها و تشکیلات مذهبی را شدیدا محدود می‏نمود، وضع گردید.فلسفه تصویب چنین قانونی بیشتر بر اساس مبارزه با فعالیت متجاوزانه وهابی‏ها در ازبکستان بود.کریم‏اف به مجلس اظهار کرد که شخصا حاضر است تمامی اعضاء گروه‏های بنیادگرای اسلامی را به اتهام تروریست بودن مجازات و اعدام نمایند.)(2)

 

ادامه نوشته

ازبكستان و حاکميت اسلام کريم اف

     قسمت اول                           

منبع :سایت اصالت

معرفي کشور ازبکستان

ازبکستان در آسیای مرکزی در ً 33 َ 45 - ً 11 َ 37 درجه عرض شمالی و ً 10 َ73- ً00 َ 56 طول شرقی و بطور کلی در میان رودخانه های آمودریا و سیر دریا قرار گرفته است. طول این کشور از شرق به غرب حدود 1425 و از شمال به جنوب 930 کیلومتر می باشد. این کشور از شمال شرقی از طریق کوهای پسکام، سلسله جبال چاتقال، سلسه جبال فرغانه و آلای به قرقیزستان، از شمال به شمال غربی از طریق فلات استورت، دریاچه آرال، صحرای قزل قوم، سلسله جبال کارژانتاو و بخش شمال شرقی سلسله جبال اوگام به قزاقستان از جنوب شرقی از طریق سلسله جبال کورامین، ترکستان، زرافشان، حصار و باباتاق به تاجیکستان، از جنوب غربی از طریق آمودریا، کوه های کوه تنگ تاو، جنوب فلات استورت و صحراهای شنی راست آمودریا به ترکمنستان و بلاخره از جنوب از طریق آمودریا به افغانستان منتهی می شود.

مجموع مرزهای ازبکستان 6221 كیلومتر است. این کشور 2203 کیلومتر با قزاقستان، 1099 کیلومتر با قرقیزستان، 1161 کیلومتر با تاجیکستان، 1621 کیلومتر با ترکمنستان و 137 کیلومتر با افغانستان مرز مشترک دارد. ازبکستان 4/447 هزار کیلومتر مربع (56 کشور جهان) مساحت دارد و از لحاظ وسعت در بین کشور های مشترک المنافع (شوروی) پس از روسیه، قزاقستان، اوکرائین و ترکمنستان قرار گرفته است. به عبارت دیگر ازبکستان از مجموع کشورهای اروپایی انگلیس، بلژیک، دانمارک، سوئیس و اتریش بزرگتر است.

ادامه نوشته

ازبكستان و حاکميت اسلام کريم اف

منبع : سایت اصالت

قسمت دوم: سیاست و اقتصاد:

معادن: خاک ازبکستان از لحاظ منابع زیر زمینی غنی بوده، بیش از 750 نوع مواد معدنی در ازبکستان یافت می شود که ارزش تقریبی آن براساس ارزیابی کار شناسان غربی 3 هزار میلیارد دلار برآورده شده است. ازبکستان در سطح جهانی از نظر تولید طلا هشتم، از نظر ذخایر اورانیوم هفتم و از نظر تولید آن 12-13 و از نظر تولید مسدر رده 10-11 است. دیگر منابع: سنگ آهن ( آهن، تیتان، منگنز، کروم ) فلزات رنگی (مس، سرب ) فلزات نادر (ولفرام، مولیبدن، قلع، بیسموت، جیوه ) و فلزات قیمتی (طلا، نقره ) یافت می شود. این کشور از نظر مصالح ساختمانی بسیار غنی است.

کشاورزی در ازبکستان :ازبکستان کشوری کشاورزی بوده و حدود 40% NMP آن را محصولات کشاورزی تشکیل می دهد. با توجه به ذوب شدن برف ها از اواخر سپتامبر تا آوریل فقط برداشت یک محصول در سال امکانپذی است .از نظر زراعتي ازبکستان را می توان به 3 منطقه تقسیم كرد:

 مناطق کوهستانی و کوهپایه ای: 5/21% از خاک ازبکستان را در بر دارد و از جنگل و مرتع پوشیده شده است، باغ میوه و تاکستان در این منطقه یافت می شود. پرورش دام شغل اصلی مردم این سرزمین به شمار می رود.

مناطق زراعتی: این بخش 18% تمام کشور را در بر می گیرد، فرغانه، چرچیق، انگرین، زرافشان، قشقه دریا، سرخان دریا و قسمتی از آمودریا در این منطقه قرار دارندکه مهمترین و آبادترین بخش کشور را تشکیل می دهند. کشاورزی در این منطقه بستگی به آبیاری مصنوعی دارد .بیش از 3 ميلیون هکتار (9/6% کل کشور) زمین آبیاری می شود. پنبه، سبزیجات، میوه، برنج و علوفه از محصولات مهم در این مناطق محسوب می شوند. مناطق کویری: این منطقه از قیزیل قوم تا فلات امتداد داشته، 60% ازبکستان را شال می شود که از نظر کشاورزی عقب مانده ترین بخش کشور محسوب می شود.

پنبه: قدیمی ترین صنعت کشاورزی در ازبکستان محسوب می شود. این محصول یکی از مهمترین ابزار کسب ارز معتبر است. ازبکستان دو،سوم پنبه جمهوری های آسیای مرکزی را تولید می کند. این کشور چهارمین تولید كننده و سومین صادر کننده پنبه در جهان به شمار مي رود (پس از آمریکا و چین)

ابریشم: سابقه پرورش کرم ابریشم در ازبکستان در دره فرغانه به قرن 4 م بر می گردد که ارتباط زیادی با کشت پنبه دارد. زیرا درخت توت در مناطقی که پنبه کشت می شود، یافت می شود. در سال 1992 ازبکستان با ژاپن قراردادی را برای فروش ابریشم امضا کرد.

حبوبات: بزرگترین مزارع حبوبات در سمرقند و قشقه دریا قرار دارند. براساس برنامه ریزی های به عمل آمده، این کشور بزودی از واردات غلات بی نیاز خواهد شد. دولت ازبکستان پس از استقلال با همکاری اسرائیل در جهت خود کفایی به لحاظ گندم و حبوبات اقداماتی را انجام داده و در این راستا مقادیری از زمین های زیر کشت پنبه را تبدیل به کشت گندم، حبوبات و سیب زمینی كرده است. لازم به ذکر است که در زمان شوروی بر اساس سیاستهای مرکزیت زمینهای مزروعی ازبکستان غالبا به کشت پنبه که جنبه استراتژیک برای حکومت کمونیستی آن زمان داشته، اختصاص داده شده است.

ادامه نوشته